Skrive nynorsk på FP-veke

Magica skrev:

Eg vil gjerne skrive god nynorsk, men slit med at eg ikkje har godt ordforråd eller setningsoppbygging. Eg har berre hatt liksom-nynorsk på ungdomsskulen og litt på videregåande (handel og kontor), men skulle eigentlig brukt nynorsk meir i jobben min. Er heilt amatør. Har og fått kritikk av nynorsken min i jobbsamanheng (var ikkje noko kjekt).

Kanskje ein trøyst at nokre på jobben din og har prøvd å korrigere min nynorsk, sjølv eg var ein av få i rommet med den målforma som hovudmål? Det er ein del som blir så opphengte i å gjere rett, at dei gløymer at også nynorsk er eit levande skriftspråk, med stort rom for variasjon. Min nynorsk er relativt gamalmodig, med mange gamle ord og former, men den speglar det språket eg snakkar. Det har vore snakk om å lage ein nynorsk-standard i enkelte offentlege etatar. Heldigvis har dei aldri slått gjennom, på tross av sterkt press frå ein del av leiinga. Eg ville aldri gått med på å skrive skole, berre fordi det står i ein lokal norm. Eg seier skule og skriv skule. På same vis står du heilt fritt til å skrive eit bokmålsnært nynorsk, med utgangspunkt i di dialekt.

Den nye leiaren av mållaget er fin på det viset. Han har hatt stort hell med å lære opp austfoldingar i at "i dei orda der de seier -ær, skal de skrive -ar. Til dømes bilær, båtær og bussær". Ta utgangspunkt i dialekta di, følg nokre enkle reglar (som skildra av toffskij over), og skriv så kort og direkte som du klarar.

No skriv eg bokmål på jobben, og eg merkar at eg skriv dårlegare tekstar enn før. Det blir mykje lengre setningar, og mykje meir omstendeleg kansellispråk.

Tallulah skrev:

Eg og. Eg har ikkje ordforråd til å utrykke meg som meg sjølv på eit vis. Eg håper ingen tror at eg gjør narr.

Det forstår eg, for eg kjenner og at å skrive bokmål om alvorlege ting, blir feil for meg. Ikkje fordi eg ikkje har ordforrådet, meir fordi dei alvorlige tinga må skrivestil på det målføret som ligg nærast identiteten min, viss det går an å seie det slik.
Men eg og las eit innlegg du hadde i ein annan tråd, og tenkte wow. Det var bra skrive!

Takk!

Maverick skrev:

Eg hadde nynorsk som hovudmål på barneskulen, men hugser ikkje mykje. Allikavel synest eg nynorsk skal forbli i skulen, for all del. Elleveåringen hadde forrige veke i lekse å læra teksten på Selmas Song - og da hadde skulen omsatt ho til bokmål fordi dei meinte det ble rart for elevane å synge på nynorsk. Underleg nok gjer dei ikkje det same med engelske tekstar...

Eg veit ikkje om eg tør. Eg vaks opp med nynorsk, men har ikkje praktisert dette på mange år. Det blir litt flaut om eg ikkje lenger held mål. Eg er tross alt stolt av dialekta mi.

Jeg skal ikke forsøke meg å skrive på nynorsk. Det er såpass mange år siden sist (i hvert fall over 20) at det blir bare tull.

Mitt bidrag til nynorskuke er at jeg leser skjønnlitteratur på nynorsk for tiden, og det gleder meg at jeg faktisk ikke tenker over det mens jeg leser.

Jeg synes nynorsk er vakkert og poetisk, men jeg sliter for mye med dysleksi til å skrive det selv. Sliter litt med å lese det også, men det går helt bra. Folk som skriver på dialekt derimot, da må jeg gi opp. Det blir helt umulig for meg.

Maverick skrev:

Eg hadde nynorsk som hovudmål på barneskulen, men hugser ikkje mykje. Allikavel synest eg nynorsk skal forbli i skulen, for all del. Elleveåringen hadde forrige veke i lekse å læra teksten på Selmas Song - og da hadde skulen omsatt ho til bokmål fordi dei meinte det ble rart for elevane å synge på nynorsk. Underleg nok gjer dei ikkje det same med engelske tekstar...

Mener du dette helt alvorlig? 😱

Snuppa mi er fritatt for vurdering i nynorsk på grunn av dysleksi, og strever virkelig veldig med å lese det foreløpig. Men jeg er veldig glad for at de jevnlig får nynorsk tekster å forholde seg til. Vi er veldig klare ovenfor henne at dette er noe hun må jobbe med disse tekstene på akkurat samme måte som de på bokmål. Det eneste hun slipper er karakter på jobben hun gjør (når den tid kommer).

Jeg husker hun fikk en nynorsk tekst i 2. klasse som hun rett og slett ikke forstod. Men jeg tenker at i 5.-6.-klasse må det da kunne forventes å lese nynorske tekster selv om man bor i Oslo?

Eg er med, med fare for at eg gløymer meg om eg vert ivrig i enkelte trådar. Har skrive nynorsk i jobbsamanheng i enkelte periodar, les mykje nynorsk og vurderte å skifte hovudmål på vidaregåande ein gong for mange år sidan.

Det kan godt vere at eg bryt nokre reglar, og at språket vert litt oppstykka, men det får de heller leve med.

Så artig at så mange har kasta seg frampå og vil skrive nynorsk!
Sjølv gløymde eg av dette i eit par innlegg i helga, men skal vere meir konsekvent denne veka.

Dårlig nynorsk er nesten enda vondere å lese enn dialekt. Tror jeg avstår, gitt.

Tjorven skrev:

Mener du dette helt alvorlig? 😱

Snuppa mi er fritatt for vurdering i nynorsk på grunn av dysleksi, og strever virkelig veldig med å lese det foreløpig. Men jeg er veldig glad for at de jevnlig får nynorsk tekster å forholde seg til. Vi er veldig klare ovenfor henne at dette er noe hun må jobbe med disse tekstene på akkurat samme måte som de på bokmål. Det eneste hun slipper er karakter på jobben hun gjør (når den tid kommer).

Jeg husker hun fikk en nynorsk tekst i 2. klasse som hun rett og slett ikke forstod. Men jeg tenker at i 5.-6.-klasse må det da kunne forventes å lese nynorske tekster selv om man bor i Oslo?

Eg spurte han fleire gonger om det var grunnen dei fikk av læraren, og han var heilt klar på det. Eg synes det høyrest merkeleg(?) ut, men det kan sjølvsagt vere at det er fordi dette er ei oppgåve for heile klassen, og at difor tas hensyn.

Kommer ikke på tale. 😉.

Jeg har ikke så godt forhold til nynorsk. Vi lærte nynorsk i 8. klasse, 1. gym og 3. gym. Slå den. I 1. gym ble vi kjent med Idar Lind og Hotell Tordenskjold, og vi lærte tilnærmingene til trøndersk, da ble det med ett mer interessant. Siden har jeg lest Hovland, Hoem og Ferrante på nynorsk, det er bare hyggelig, men å selv være aktiv bruker, nei.

Eg er med, om eg hugsar på det.

Toler godt å bli retta på óg, så eg kan lære noko av opplevinga.

Luftslottet skrev:

Toler godt å bli retta på óg, så eg kan lære noko av opplevinga.

Jeg tror du har feil aksent her: òg.

Nynorsk er det einaste faget i skulen der det nærast er in/status å flagge inkompetansen sin. Eg trur ikkje eit pøkk på dei som snakkar om at nynorsk/sidemål øydela eit ellers perfekt vitnemål frå vidaregåande. Nynorsk er ikkje eit magisk fag der innsats, motivasjon og hardt arbeid ikkje gjer utslag på karakteren. Elevar som er interesserte og jobbar systematisk med faget, klarer seg også veldig godt i sidemål. Elevar som gir blaffen, klarer seg dårleg. Slik er det med den saka.

Maverick: Læraren kunne sikkert ikkje nynorsk han/ho heller.

Rine!

Jeg har selv fått plettet til mitt vitnemål med en 4-er på nynorskeksamen - min dårligste karakter. Mener den dag i dag at det var dypt urettferdig. Da jeg klagde, fikk jeg fortsatt 4 med begrunnelsen "godt innhald og språk, men kandidaten har misforstått poenget med novella".

Det gjenopprettet familiens ære at min niese fikk 6 på grunnskoleeksamen i nynorsk i vår, og at oppgaven hennes ble plukket ut som "landets beste" i en kåring.

Ein kan ikkje få høg måloppnåing dersom ein ikkje har forstått teksten, Bluen. Eigentleg er det bra å få 4. (Du har sikkert forstått ein del, då. )
Og så er det klart at 5-aren i sidemålet er litt vanskelegare å oppnå enn i hovedmålet, noko anna ville kanskje ha vore litt rart. Men så lenge ein kan klare å få 5 og 6 i engelsk, tysk og fransk, burde det la seg gjere i sidemål også. Og mange klarer det som sagt Eg har vore sensor i sidemål mange gonger, og det er slett ikkje slik at ein må skrive plettfri nynorsk for å få seks. Innhaldet tel ganske mykje, og ein tåler ein småfeil eller tre dersom teksten elles er god.

Eg har ein betre karakter i nynorsk enn i norsk, trur eg. Så vidt eg minnast, var det temmeleg vanleg. Ein gjekk laus på nynorskfaget annleis enn norskfaget og eg var nok naud (?) til å konsentere meg meir.