- Demp ammepresset

[Bergensis]

Eg hadde fryktelig dårlig ammeerfaring sist. Orkar ikkje gå inn på heile prosessen, men det var fryktelig mykje tårer, blod, snørr, sveitte og oppkast.
I møte med helsevesenet da Knirkaren var omlag 3 veker, fekk eg litt bakoversveis. Dei einaste som møtte meg med empati og forståelse i den totalt fastlåste og fortvilte situasjonen, var ei helsesøster frå Finland og ein gynekolog frå Færøyane. Alle dei andre (norske) eg traff opplevde eg som arrogante og lite empatiske. Eine legen presterte å legge armane i kors og spørje om eg ikkje ville det beste for barnet mitt. Da hadde eg 40 i feber, kasta opp for kvar amming, ein CRP på 350. Eg var dønn sliten og veldig sjuk. Den kommentaren sendte meg rett i krampegråt.

Etter ei veke med intravanøs antibiotika og hjelp til ammeteknikk, meistra me ammingen sånn passe. Men det vart aldri noko kos. Verken eg eller Knirkaren vart komfortable med ammingen, og det var ein lettelse for oss begge da ho puppe-streika ved 6 mnd.

Mange kommenterer kor flink eg var som holdt ut amminga i 6 mnd. Eg synes slett ikkje eg var flink. Eg var sta og dum!

Eg var naturleg nok svært spent på korleis amminga skulle gå denne gongen. Med kyndig og tett veiledning fekk me det til. Eg har ein hudsjukdom som gjer amming vanskeleg, og ingen av legane på hudavdelinga trudde det ville la seg gjere. Eg er svært takknemmelig for at det fungerer både for mor og barn.


Skilnaden på no og forrige gang låg i oppfølginga. Eg fekk såkalla hekte-hjelp frå første stund. Når det sto på som verst, fekk eg varme omslag, varm omsorg, moralsk støtte og akupunktur. Eg var av ymse årsakar ei heil veke på barsel, og det trengte me.

Eg stiller meg kritisk til dette med antal liggedøgn etter fødsel. Det er særlig to årsakar til dette:
1. amming - dei fleste vil ikkje oppleve vanskar med amminga før det har gått eit par dagar. Mange opplever at vanskane toppar seg når melka kjem for fult 2. eller 3. dagen.

2. barseltårer - ikkje alle opplever denne stormen av følelsar, men for dei som gjer det, kan det virke både skremmande og uoverkommeleg. Ikkje berre for den som blir ramma, også for dei som står rundt. Da kan det vere godt å ha kyndige folk rundt seg.