Eg trenger å få lufte dette, for eg føler at det er vanskelig. Eg gifta meg i fjor haust, med ein mann eg verkeleg elskar, han er glad i meg, det veit eg, men det er så mange ting eg synes er vanskelig, mest av alt er at han er så totalt uintresert i absolutt alt.
Fks:
Husarbeid: Han slepper søppel der han spiser innholdet, gjerne ved senga. Han lager ikkje mat sjølv, smører ikkje på skivene sjølv, han krever at eg skal handle inn, servere og rydde etterpå, bringe saft og vann, melk og brus, gå ut midt på natta og kjøpe sjokolade...
Kommunikasjon: Han seier at han har ingenting å snakke med meg om, at det eg seier er uintresant og masing, at eg gjenntar meg, at det eg tar opp berre er sånn følelse piss og kvinnfolk prat, og det einaste han vil er at eg skal være til tjeneste for han å hente og bringe og ellers holde kjeft...
Nærhet: Han ser meg nesten ikkje lengre, av og til kan han rett og slett snu ryggen til meg, fordi han seier at kvart einaste sekund med deg ønsker eg meg berre bort.
Sexlivet: me har fantastisk god sex, men det er aldri noe kos i forkant eller noe klining.. det er han som puler på meg mens eg står bøyd framover med rumpa i været... etterpå så setter han seg med daten eller går og legger seg...
Kyssing: Han liker ikkje å vere nær meg og liker ikkje å kysse, det er eit eller anna pliktskyldig kyss ein gang av og til.
Arbeid: Han vil ikkje ha ei utdanning, ikkje ein jobb, ingenting. Eg jobbar døgnet rundt for å gi han alt det han ønsker seg.
Eg klarer snart ikkje meir eg, ryggen verker og kroppen går fullstendig på tomgang.
Bostad: Han vil ikkje at eg skal bu sammen med han, fordi eg er så slitsom, og han trives ikkje sammen med meg. Dessuten seier han at han har mista vennene sine pga meg, og at dei ikkje kjem på besøk til han, fordi dei ikkje liker meg.
Ordbruk: han seier mykje stygt til meg, og eg prøver å seie i mot, men stort sett berre seier han sånn som dum, teit, ekkel og feit du er.
Økonomien: Det er eg som betaler alt, rekningene hans, husleie hans og forsørger han.
Prøver eg å ta opp ting som er viktige for meg, er stort sett svaret,
DU MASER
TI STILL
Uintresert i skittsnakket ditt
Når eg endelig får noen svar av han, så er det: jeg vet ikkje, hmm, ååæøø, sånn mumling.. med klar undertekst: LA vær å mas (og snakk til meg, og hold deg unna meg og gi meg fred.
Bare veldig lei meg, for uansett kva metode eg prøver så er svaret bare:
åææ, vet ikke.
Han sover heile dagen for å slippe unna meg.
Han får både det eine og det nadre, har fått stort tv, masse spill, leilighet osv, men enår eg vil noe så er det NEI.
Han vil ikkje ha meg med på noe, vil ikkje gjere noe sammen med meg, vil ikkje bu sammen med meg, vil ikkje være med meg. Han vil bruke meg for penger, sex og hushjelp virker det som. Han sover heile dagen, og er bare slapp.
Dette ekteskapet vart ikkje slik eg trudde.
Han seier at han gifta seg med meg fordi han var glad i meg, fordi eg skulle slutta å mase, og fordi han ville gleda meg. men han snakker aldri om det var noe han ville.
Det virker som det einaste dagene hans består av er å sove, sove, fråtse og sove og kjefte på meg...
Eg vil ha ein skikkelig bryllupsfest på 1 års jubilumsdagen, det vil han ikkje.
Han vil ingenting, orker ingenting og vil ikkje snakke med meg.
Eg prøvde i stad og snakke med han, han er her no, han er hos meg ein månad annen hver måned, og svaret var følgende:
Meg: Eg vil gjerne snakke med deg..
Han: NEI
Meg: Eg vil gjerne ta opp ting med deg, kommunisere med deg
Han: Ikke intresert
Meg: Eg trenger å snakke med deg
Han: Ja du snakker alltid om meg, for at du skal sleppe og tenke på deg sjølv.
............
KVA skal eg gjere med dette her.
Husker også et par historier fra SM, der man diktet opp graviditeter og aborter og premature fødsler og jeg vet ikke hva. Egentlig er jeg litt imponert over de som klarer å spinne sånne løgnhistorier; at de greier å holde tunga rett i munnen over lang tid og huske på alle løgnene. Disse menneskene må ha et trist liv, eller muligens en psykiatrisk diagnose. Eventuelt begge deler. 🙄
