Er det virkelig så sjokkerende at noen ikke drikker alkohol?

[Olvina]

Masing om kva eg bør drikke og korleis eg skal lære meg å like det, eller for den saks skuld, masing om kor mange barn eg bør ha og kortid på året dei burde bli født (joda, det går an å mase om slike ting og ), eller andre ting som utanforståande rett og slett ikkje har noko med, er utidig uansett kor spøkefullt det blir lagt fram. Når det same blir gjenteke for ørtifjørtande gong er det ikkje så veldig morsomt lenger, uansett om eg hadde hatt såre tær eller ei.

Eg er også ein sånn raring som ikkje likar verken det eine eller det andre. Eg er ikkje lenger ute så ofte at det gjere noko, men i dei tilfeller eg får spørsmål om eg ikkje skal ha øl/vin/sprit/kaffi/te e.l., så svarar eg oftast berre at eg er glad om eg kan sleppe det, men eg tek gjerne eit glas vatn/brus/juice.

Dersom eg får spørsmål om kvifor, brukar eg å svare at eg er prinsipiell motstandar av å sitje og tvinge i meg noko eg ikkje klarar smaken på, men at eg ikkje har noko i mot at andre drikk det dei vil. Det brukar som regel ikkje å bli fleire spørsmål då.