Å leve uten bil

[Hjertensfryd]

Me kunne ikkje klart oss uten bil. Me lever litt på grensa allerede sidan me berre har ein bil. Den må mannen ha til og frå jobb. Viss ikkje hadde han ikkje kommen seg ut der. Så enkelt er det.
Ulempen her er at eg og ungane blir veldig isolert. Det går nokre busser forbi av og til, men eg tar dei kun dersom det er noko spesielt. Tre unger aleine på bussen er ikkje like gøy ( og sikkert )
Uten bil hadde me heller ikkje kommen oss på besøk til familie. Ut til svigers går det vel ikkje buss. Eg såg på det ein gong, og fann vel ut at det hadde tatt meg 6 timer å komma dertil. Då måtte eg venta i eit buss skur i nokre timer, langt ute i ødemarka.

Hadde me budd nærmare by, eller kommunesenteret så hadde nok ting vore litt annleis. Men me bur no eingong langt ute på landet der det nesten ikkje eksisterer eit kollektiv tilbud.